Seninle iken ne yaptığımıbiliyorsun. Belki sensizken neler yaptığımı merak ediyorsun. İnan bana sevgilim sensizken yaşamıyor gibiyim. Dalar…. Dalar…. giderim uzaklara. Seni düşünür seni özlerim. Sanki içmeden sarhoş olmuş gibiyim ve sanki gözüm açık uyur gibiyim. Bir yandan karanlık ortamı aydınlatmak istercesine müzikler dinler, bir yandan efkara sokan türküler, anılarımı pekiştiren şarkılar. Bazende söz ve müzik bana ait.
İşte yine çalıyor “Kalbimin sarayları senin” Rahmetli barış abim söylüyor “Alla beni pulla beni” ama sanki o susuyor ve sen söylemeye başlıyorsun, o titrek sesinle özleidm diyor Alpay aman bee… diyorum. Uzanmışım kumsala ve işte kopuyorum gidiyorum hayallere gene senle, yine sensiz… Bir off… çekiyorum dönüş yolunda

Kitap okuyorum sonra, satır aralarında gülümseyişin. Virgülünde, noktasında gülüyorsun, öpüyorsun beni ianan bana o kadar gerçekşi ki hayalin yemin edebilirim.

Değil seni görmek hayalimde, kokunu bile duyabiliyorum, hissedebiliyorum seni anlıyorum.

Ha! Neler yaptık birlikte biliyormusun. Yalnız yollarda yürüdük, şelale altlarında öpüştük, göklerde uçtuk, şimşeklerçaktırdık.

Bunlar bir rüya ama rüyalarımı mükemmelştiren sensin ve ben seninleyim.
Her sabah sen uyandırıyorsun beni, sonra da saatim çalıyor, güne senin sayende güzel başlıyorum.
Bu sabahta sen uyandıracaksın beni ve yarın greceğim seni o güzel yüzünü.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir